14-04-08

Please let me keep this memory...

Je kent de film Eternal sunshine of a spotless mind hoogstwaarschijnlijk wel, één van de weinige films waarin Jim Carrey geen gekke bekken hoeft te trekken (naast de trumanshow, tot zover mijn filmkennis reikt). In een verloren hoekje vond ik de soundrack-cd terug die ik ooit van een vriendin kreeg. Ik hou enorm van de muziek, van de film en van de teksten van beiden. Telkens weer blijft er wel een zinneke hangen. Deze keer is het de volgende zin... Please let me keep this memory!

http://nl.youtube.com/watch?v=-czPujZpZVs

Ik kijk rond me heen en zie de bril liggen van iemand die enkel in mijn hoofd nog een leven leidt, ik zie een blaadje liggen van een vriendin die me lieve woorden toeschrijft, het roze flamigo'tje ligt ook nog in mijn herinneringenbox, een gebroken tas, een rietje in de vorm van een hartje, een gedroogde roos, brieven met mannenparfum op, een haarbandje in de vorm van ene vlinder, een fotoboek vol herinneringen, filmpjes vol met zotte momenten, cd's vol zelf samengestelde liedjes, geschreven zinnen op mijn muur... Voor de één zo banaal, voor de ander zo waarde vol. Een mens kan zich tot rijk voelen aan herinneringen...niet?

En om nu nog es terug te spelen naar de film. Zou een mens ooit bepaalde herinneringen willen vergeten? En als je maar een beperkt aantal (heel beperkt dan) herinneringen zou mogen meenemen naar een volgende jaar, welke zou je dan meenemen, zou je selectief de slechte herinneringen willen vergeten (en eventueel steeds weer dezelfde fout maken?) of zou je die willen meenemen? En welke goeie herinneringen zou je dan meenenen?? Chance dat we ook niet alles moeten kiezen in het leven...

17:28 Gepost door soet in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

ja, altijd al een schitterende film gevonden! Staat dan ook niet toevallig in mijn DVD-kast :) En goh, over die herinneringen... moeilijk hé! Is het niet zo dat mensen na verloop van tijd toch meestal de positievere dingen onthouden? Niet dat slechte herinneringen vergeten worden, maar als je nu bijvoorbeeld terugkijkt naar het middelbaar, dan zijn 9 van de 10 herinneringen positieve. Dat is van alles wel een beetje zo. Het ideale in mijn ogen zou zijn dat we de slechte herinneringen op zich ook vergeten, maar dat we alleen onthouden wat we eruit hebben geleerd. Zou dat niet ideaal zijn? Enkel positieve herinneringen onthouden, en hetgeen we hebben geleerd uit de negatieve, maar die negatieve zelf vergeten... Ik zou er mee kunnen leven :)

groet,
Tom

Gepost door: Tom | 14-04-08

stel je voor dat je daaruit zou moeten kiezen soet, je zou gek worden!

Gepost door: syho | 14-04-08

@Soet: het was een try-out van hun nieuwe CD die binnenkort uitkomt. En ik hield van wat ik heb gehoord. De eerste CD is inderdaad net dat tikkeltje beter, maar voor een lied als 'Plane Song' mag je mij ook op elk moment van de nacht wakker maken hoor! Wat een single :)

je hebt goeie smaak ;)

groet,
Tom

ps: hoe gaat het met de huizenjacht?

Gepost door: Tom | 15-04-08

'Vraag en antwoord' Dat elke mens bepaalde slechte herinneringen wil vergeten, dat lijkt voor mij evident. Dat je bepaalde slechte herinneringen in je wenst op te nemen om niet dezelfde fout te maken duidt op realistisch denken. En de goeie herinneringen kan je maar beter koesteren. Bewust of onbewust.

Gepost door: Einstein Brain | 16-04-08

De commentaren zijn gesloten.