17-04-08

Immo, altijd een beetje reizen..

 (voor een tweede keer een blog typen is altijd minder fijn...)

Als je op zoek bent naar een huisje dan kom je in verschillende omgevingen terecht, mag je ongegeneerd binnentreden in het huis van vreemden en overal rondsnuisteren, nét nog niet de kastdeuren opendoen (al mag dat bij sommigen...). Een voyagist (correct woord?) zou gouden tijden beleven...

Vandaag mocht ik voor het eerst alleen gaan kijken naar een appartement. IK kreeg de sleutel en op mijn gemak kon in rondkijken naar een woning die vroeger beleefd werd. Ik fantaseerde over wie er zou gewoond hebben en wat ze er allemaal zouden beleefd hebben, maar ik kon mijn eigen leven er helaas niet in terugvinden..

Toen ik het slechte nieuws kreeg dat ik het droomhuisje niet kon krijgen (wegens geen koppel zijnde...) was ik toch wel zwaar teleurgesteld. Maar onlangs wilde de huurdster van het huis mijn 'pijn' verzachten door de vermelden dat er in de straat een gelijkaardig huisje staat... De Andere huurder belde me op en in een haast noteerde ik het adres.

Vermits ik al wat aan de late kant was (fille again!) haastte ik me naar de betreffende straat en was ik superblij dat de deur al openstond. Een sympahtiek jongmeisje deed teken dat ik naar binnen mocht komen en ik kreeg een hand van de oudere dame. Men veegde de kruimels van de zetels en ik mocht er op gaan zitten. De jongeman keek passief vanuit zijn zetel naar me. IK vroeg wie de huisbaas was maar al snel bleek dat we met een taalprobleempje zaten, niemand sprak nederlands, maar dé vrouw des huizes kwam zo terug...IK keek wat rond naar het bed in de living, naar het eten op het salontafel, naar de keuken in de verte, naar het meisje, naar de jongen en naar oudere man. De man vroeg iets over kinderen en ik probeerde nog met handen en voeten dingen uit te leggen...

Maar al gauw viel mijn euro'tje (ja ik weet het flauwe mop!), ik zat hier niet juist op mijn plaats. Ik belde de jongen die ik daarnet aan de lijn had en hij vertelde me dat het huisnummer niet 80 maar 60 was... Ik probeerde met handen en voeten uit  te leggen dat ik mis was en het enigste wat die oudere man zei was 'cola? biertje?'. MEt een grote glimlach en een warm hart verliet ik dit huisje...

20:47 Gepost door soet in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

Commentaren

nu heb ik ook een grote glimlach op m'n gezicht :)
(oh, en het liedje 'new soul' van yeal naim begint net te spelen, past perfect bij het gevoel!)

Gepost door: Twinkeltje | 17-04-08

fille? Wat heb ik hier mee te maken? ;-)

Wel enorm grappig. Zoiets zou mij ook nog kunnen overkomen :-)

Gepost door: fILLE | 18-04-08

ooh ik vind het wel een schattig verhaal!!!

Gepost door: kat | 18-04-08

? oe kun je nu bij andere mensen thuis belanden? en waarom lieten ze je binnen... "bezar"...

Gepost door: tilde | 18-04-08

haha... hilarisch! :D

veel succes aan je zoektocht. Ik begin er binnenkort ook aan denk ik :D

groet,
Tom

Gepost door: Tom | 19-04-08

Hihi grappig verhaaltje ;-)

Gepost door: oortje | 19-04-08

vreemd, collega L had net hetzelfde meegemaakt toen zij op huizenjacht gingen, maar twaren wel Nederlandssprekenden bij hen :-D

Gepost door: syho | 19-04-08

Zo grappig dat je bij het verkeerde huis belandde; en dat ze je nog binnenlieten! Wel vriendelijk :-)

Gepost door: PP | 20-04-08

't is een voyeur ipv een voyagist, denk ik...

Gepost door: Leen | 20-04-08

De commentaren zijn gesloten.