25-02-10

Voor gusje en mijn zusje

Twee kleine oogjes die stralen regenboogjes

Twee kleine handjes en nog geen tandjes

Tien kleine teentjes en twee kleine beentjes

Twee kleine oortjes en nog geen woordjes

Een beetje kabaal maar dat is nomaal

Gusje gusje ik kan niet wachten tot je er bent!!!

17:59 Gepost door soet in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

09-02-10

Onverwacht bezoek...

Hij parkeerde zijn splinternieuwe auto, laatste model autosalon, net voor mijn tweedehands en emotioneel zwaar beladen eerste wagentje zag ik vanuit mijn raam. Hij deed zijn lederen glanzende boots af en zette die naast mijn oude schoenen die ik gewoonweg retro noem omdat ik het een mooier woord vind dan versleten of veel gebruikt. Hij begroette me met de grootste glimlach een stevige knuffel en terwijl hij dit deed keek hij mijn huis rond. Zijn haren waren piekfijn naar achteren gestreken en ik kon geen enkel haartje zien die niet in de rij lag. Door hem te observeren voelde ik me behoorlijk Ma Flodder in mijn huispak.

Ik was je niet verwachtende zei ik hem, waarop hij al knipoogden zei dat hij gewoon zin had om me nog es te zien. Terwijl ik hem zei dat ik me ging omkleden bekeek hij mij van boven naar onderen, waardoor de behoefte om me om te kleden nog groter was. 

We zaten samen koffie te drinken (waar is de tijd dat we verslaafd waren aan cola en dergelijke frisdranken dacht ik bij mezelf en ik merkte dat er vele jaren verstreken waren). Hij vertelde over zijn successen, over zijn bedrijf, over zijn winsten; hij toonde mij zijn imposante snufjes die hij allemaal nodig had om bereikbaar te zijn en doorheen de gesprekken had ik zo'n heimwee naar vroeger. IK miste de bescheiden jongen die hij ooit was, de jongeman die boeiend kon vertellen over zijn gedachten, bedenkingen over de laatste cd's, boeken, theaterstukken, allemaal dingen waar hij het nu te druk voor had. Hij vroeg om es rond te kijken in mijn nieuwe woonst en zijn blikken vertelden veel, ook hij keek niet meer op dezelfde manier naar mij, de bewonderende blikken die hij mij vroeger wierp waren veranderd in minacht. IK rondde beleefd de afspraak af, met het leugentje dat ik het ook druk had. Hij nam op dezelfde manier afscheid als hij me begroette maar het gevoel was helemaal anders. Hij reed weg in zijn splinternieuwe wagen en ik zette me in mijn zetel om druk na te denken over de invloed van macht en rijkdom mijmerend over de goede oude tijden en blij met de goede tijd van nu...

19:19 Gepost door soet in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |